zondag 4 april 2021

Digitaal atelier

 In het najaar van 2020 ontdekte ik het tekenen op een tablet. Wat een vrijheid geeft mij dat! Fouten zijn makkelijk te corrigeren en daardoor ben ik niet zo bang om iets uit te proberen. Een heel atelier zit in mijn tablet en ik hoef niets op te ruimen als ik plots weer moet stoppen...




 

Een zomer thuis

 
 
Oh, wat heb ik in de lente en zomer van 2020 behoefte gehad aan onschuldige schoonheid, kinderlijke eenvoud en puur plezier. Daar komen deze maakseltjes vandaan.



 

Sterrenkers en doosjes

Omdat ik sterrenkers had gezaaid in een wolvilten balletje begon ik de sterrenkers ook in doosjes te zaaien. Dit is daar een voorbeeld van.


 

Experimenten met vilt

 

Tijdens de eerste lockdown die we hadden, de intelligente, was het volop lente. De mensenwereld leek stil te vallen maar de natuur ging door! 

Voor Pakje Kunst had ik druk gevilt en ik bleef daar nog even bij. Daar kwamen een paar experimenten uit voort waar ik bijzonder vrolijk van werd. Dat was voor mij op dat moment heel belangrijk. En nog steeds!







 

zondag 1 maart 2020

Vilt


Afgelopen periode heb ik steeds in het platte vlak gewerkt, meestal met aquarel. Maar opeens wilde dat niet meer lukken. Ook tekenen leverde me niet op wat ik zocht, al wist ik ook niet zo goed wat ik dan zocht. Om een of andere reden besloot ik te gaan vilten. Puur voor de lol. Als kleuter had ik dat al gedaan, want ik zat op de vrijeschool, en vilten is daar vaak een favoriete activiteit! Omdat mijn moeder ook dol is op vilten, en er zelfs workshops in geeft is het altijd om me heen geweest. Mede daardoor heb ik er als puber en jong volwassene natuurlijk ook een vreselijke hekel aan gehad. Hoewel het maken ervan toch ergens altijd wel prettig is geweest. Je gebruikt warm water, zeep en je hebt prachtig geverfde wol. 
Hoe dan ook, ik had een zak liggen met een enorme hoeveelheid wol in de kleuren van de regenboog. Uiteraard gekregen van mijn moeder. Als jong kind heb ik ooit (misschien wel meer dan eens) vilten bolletjes gemaakt, met verschillende kleuren over elkaar en in het midden een knikker. Omdat ik in een nostalgische bui was begon ik daarmee; een knikker en daar omheen elke keer een andere kleur wol. Goed nat maken met water en driehoek zeep. Druk uit oefenen, wrijven en uiteindelijk heel stevig rollen. Door de warmte, de wrijving en de zeep vervilt de wol en wordt het een compact balletje. Als je hem dan opensnijdt zie je in het midden de knikker en daaromheen als een soort toverbal alle kleuren in laagjes. 
Dat met die knikker was leuk om te doen maar het gaf niet het resultaat waar ik naar zocht. Ik besloot zonder knikker een bolletje te maken. Ik sneed hem door het midden open en een prachtig gemarmerde kern openbaarde zich. Dit is puur plezier! Het maken ervan en het resultaat. Tijdens het maken kies ik op mijn gevoel kleuren uit, als de ene bedekt is ben ik eigenlijk alweer vergeten wat eronder zit. De repetitieve handeling werkt eerder rustgevend dan dat het saai is en heeft een soort meditatieve kwaliteit. En dan het doorsnijden: verwondering en plezier!







zondag 17 november 2019

Vandaag ben ik verder gegaan op de slaapkopjes. Ik probeer ze zo simpel mogelijk op te zetten, in een enkele kleur werk ik vanuit een vlek. Eigenlijk ontstaan ze op dezelfde manier als de kleine landschapjes in zwart die ik voor de Pakje Kunstautomaat had gemaakt; ik laat enigzins aan de verf en mijn kwast over waar het heen gaat met de gezichtjes. Goed kijken, volgen en niet te veel nadenken en pielen.

vrijdag 15 november 2019

Dit werkje is 10cm x 14cm.
Soms is het fijn om wat liefs te maken. Lang, lang geleden, toen ik nog op de middelbare school zat maakte ik graag dit soort figuurtjes, vaak met gesloten ogen. Maar nog merk ik dat ik ze graag laat verschijnen, in dit geval in aquarel.